Een joint… nu niet en nooit niet

Door Wil Waaning (Stichting Voorkom)

Een klein citaat hieruit

Een jointje – let op het verkleinwoord en de alleen in Nederland gangbare term softdrug – verdient nog veel minder dan de sigaret het recht op enige positieve bejegening. We kunnen er niet langer omheen dat de drugs- en cannabisproblematiek alsmaar groter wordt. Aangezien cannabis elke emotie versterkt waarin de gebruiker zich bevindt op het moment van gebruik, zien we een toename van depressies, van suïdicidaal denken, verbale en fysieke agressie, paranoia. Canabis leidt tevens tot deconcentratie, demotivatie, een toename van allerhande psychosen, onder meer schizofrenie, asociaal gedrag en een langzame gang naar marginaliteit.

Als je kind eenmaal verslaafd is aan cannabis, heb je er geen vat meer op en kan je het niet meer opvoeden zoals het hoort. Het is een én, én, én verliesverhaal! Drugs, inclusief cannabis – belemmeren de werking van het centrum dat zorgt voor de ratio en het redelijke enken als gevolg van aangeleerde normen en waarden in de frontale cortex. Vandaar dat een groot deel van alle criminele feiten drugsgerelateerd is, gepleegd wordt door (zware) drugsgebruikers. Het is een biochemisch gegeven dat drugs, ook cannabis, de genotscentra gevoeliger maken en de persoonlijkheid veranderen. Het resultaat van drugsgebruik is nogal eens een verwrongen persoonlijkheid die dwangmatig onmiddellijke invulling van zijn wensen eist, zoals in Amsterdam de moordenaar van Joe van Holsbeeck, of zoals Sven en Steven Vlassenbroeck, zware cannabisgebruikers, die drie aanwezigen in het Belgische café ’t Vraagteken van kant maakten. ….